FC Vervoort Herentals

Geschiedenis


FC Vervoort een begrip in Herentals sinds 1963

FC Vervoort is eigenlijk ontstaan ergens in Augustus 1963 op de speelplaats van de zusterkes van Berlaar. Tijdens de lunchpauze waren enkele werknemers van het vloerdersbedrijf Vervoort aan het voetballen op de speelplaats. "En wanneer gaan we nu eens sjotten met de firma?" vroeg Jules Cornelissen zaliger aan Louis Vervoort. "Er zitten bij ons genoeg mannen die tegen een bal kunnen stampen".

Ik liet mij overhalen en beloofde een terrein te zoeken zodat de mannen hun voetbaltalenten konden tonen. Groot was mijn verbazing toen bleek dat van de toenmalige 56 werknemers er 37 kwamen opdagen op het voetbalterrein aan de Wijngaard. Het spel zat op de wagen. Er werd contact genomen met andere bouwfirma's en er werden op regelmatige tijdstippen vriendenwedstrijden georganiseerd. "Helaas" wilden die wedstrijden nogal eens uitlopen, wat hier en daar echtelijke beslomeringen meebracht. Zodat na korte tijd de oorsponkelijke groep vrijwel was gehalveerd. Diegenen die overschoten waren de echte die-hards, de kern van het echte FC Vervoort dat zich in de competitie ging storten. Wij sloten ons aan bij het Liefhebbersverbond dat toen een twaalftal ploegen telde.

Onze thuiswedstrijden speelden we op verschillende terreinen zoals ondermeer op de Frima in Grobbendonk (het huidige Mc Cain foods en oorspronkelijke thuishaven van FC Sportief), op het terrein van het Scheppersinstituut in Herentals en zelfs op Linda Olen. Na verloop van tijd begon het idee te groeien om zelf een eigen terrein aan te leggen. De vader van onze werknemers Felix en Marcel Ooms was een landbouwer en ploegde met zijn tractor een heus voetbalveld te voorschijn achter de houtzagerij van Verwimp in Wolfstee. Aangezien wij een bedrijf uit de bouwsector waren duurde het niet lang vooraleer er eigenhandig een kantine en kleedkamers werden geplaatst. Waterleiding was toen nog schaars in die achtergelegen gebieden zodat er een put werd geslagen om ons van water te voorzien. Douches met warm water waren toen nog een utopie, zodat het waswerk diende verricht te worden met behulp van plastieken kommen, waarvan de originele kleur na enkele maanden niet meer te achterhalen was omwille van het hoge ijzergehalte in het opgepompte water.

De volgende stap was een struktuur op poten zetten voor de club: er werd een bestuur gekozen en de officiële oprichtingsdatum was 1 september 1965 (eveneens de begindatum van een nieuwe seizoen in het Liefhebbersverbond). Van toen af an haspelden wij zorgeloos (zo dachten wij ) onze matchkes af op ons gezellig terrein. Het industriespook dook echter op en reeds in 1969 werden wij onteigend en dienden we andere oorden op te zoeken. Gelukkig speelde op Wolfstee ook af en toe het pas opgerichte vriendenploegje van het Brouwershuis. In dit café werd ook naarstig naar een oplossing gezocht aangezien het verdwijnen van Wolfstee ook hun speelgelegenheid in gevaar bracht. Zo kwamen we terecht bij "De Kolenboer" uit de Paepestraat die zo vriendelijk was hen en ons het huidige terrein aan Dikberd ter beschikking te stellen, waarvoor nog altijd onze dank.

Via de hulp van het gemeentebestuur en de financiële inbreng van de firma Vervoort werd tussen 1970 en '71 een piekfijn en ruim terrein aangelegd met kantine en kleedkamers mét douches. Na de feestelijke inhuldiging van het huidige speelveld door wijlen burgemeester Van Doninck, bloeide de club helemaal open. Zo kwam er een vrij behoorlijke verlichtings-installatie met 6 pilaren.

Het Gevolg hiervan was dat er veel aanvragen waren van andere verenigingen om avondwestrijden te spelen, waardoor er bijna iedere dag wel iets te doen was op Dikberd. Het aantal teams onder de roepnaam Vervoort breidde uit tot een maximum van 6 stuks: een Eerste, Tweede en Derde ploeg, 2 zaalvoetbalteams en zelfs een dameselftal. Tevens werd voor een aantal jaren afscheid genomen van Liefhebbersverbond en voor een aantal jaren overgeschakeld naar het A.V.V.V (Antwerpse Vereniging Voor Vriendeclubs). Wegens de sterke groei van het aantal clubs in en rond Herentals werd in deze bond immers een speciale afdeling voor de Kempen opgericht nl.: K.V.V.V. (Kempische Vereniging Voor Vriendenclubs). De grote bezieler hiervan was de Heer Coolen van het bekende cosmeticabedrijf Estée-Lauder uit Oevel.

Deze afdeling zou later leiden tot het ontstaan van de Beker van Herentals met enkele respectabele ploegen zoals: De elf van Louis Spiessens, het Wolfstee van Ludo Van Nueten, Husqvarna van de Gebr. Van Gelder, Racing Sport en zeker niet te vergeten het Stadion van "Bolleke" Geens en den Breitex van Ciske Verachtert ... memorabele wedstrijden en bekerfinales om nooit meer te vergeten.

Spijtig genoeg waren er ook mindere periodes binnen de clubhistorie zoals het afscheid van de zaalvoetbalcompetitie, nadat onze zaalvoetbalploeg was doorgestoten tot de eerste afdeling van de provinciale reeks van de B.Z.V.B. (Belgische ZaalVoetbalBond) met mogelijkheid tot promotie naar de nationale reeksen. Helaas werd enerzijds het financiële plaatje te zwaar om dragen en anderzijds werden de nationale escapades (niet pejoratief bedoeld) er teveel aan. Des te hoger men speelde des te verder waren de verplaatsingen en dit op werkdagen ... zodat het allemaal een beetje teveel werd en de handdoek moest gegooid worden.

Ook het Dameselftal onder bezieling van Rik Aerts moest na enkele bloeiende jaren de duimen leggen wegens gebrek aan speelsters en wegens de verlammende nabijheid van Rood Wit Dames Herentals (RWDH) die zich ondertussen op het terrein naast het onze waren komen vestigen. Ondertussen waren de jaren '80 aangebroken en verdween het Vloerdersbedrijf ervoort-element voor een groot deel uit de samenstelling van de elftallen en werden er andere ploegen opgeslorpt zoals: De Noordervrienden en 'T Stompke uit Olen.

Vooral laatstgenoemde ploeg bestaande uit spelers van Linda Olen gaf terug een geweldig elan aan ons elftal op sportief vlak. Het was ondertussen ook de tijd van de buitenlandse reizen naar Holland, Frankrijk en vooral van de jaarlijkse ontmoetingen met de Argelith-Boys uit Ossnabrück. Vele bekende voetbalgezichten uit de Herentalse voetbalwereld zijn de FC Vervoort-Revue gepasseerd: René Baeten, Ward Van Grieken,Cois Van den Bergh, Jan Avonds, Gerard Geens, Fons Dierckx, Patrick Van den Eynde, Goran Miljanovic en nog zoveleanderen waarvan de naam met niet direct te binnen schiet.Eén naam wil ik vooral niet vergeten te vermelden en dan niet omdat hij zo'n voetbalcrack is of was,maar omdat hij al die jaren en nog steeds de stille maar bezielende kracht achter het hele FC Vervoort-gebeuren is geweest. In zoverre dat hij stilaan de legende aan het binnengaan is. Is het niet waar VERSCHUEREN?

Top